Rabat ve Atlas Okyanusu Sahili

Rabat kendini bir nehir ağzında duyurur. Bou Regreg, şehrin kıyısında Atlas Okyanusu'yla buluşur; burada 12. yüzyıl surları dalgalara doğru dikine iner ve balıkçı tekneleri Udaye Kalesi'nin Endülüs bahçelerinin altında sallanır. Bu, başkent olduğunu asla unutmayan bir liman kentidir.

Medinalar ve Minare

Rabat'ın medinesi nehir boyunca alçak ve beyaz bir şekilde uzanır, arnavutkaldırımlı sokakları Marakeş'inkilerden daha sakin ve usta atölyeleriyle, öğleden sonraki namazın ardından erkeklerin toplandığı çayhaneleriyle doludur. Her şeyin üzerinde, 1195'te yapımına başlanan ve asla tamamlanamayan bir caminin minaresi olan Hasan Kulesi yükselir; 1755 depremi, asırlar önce terk edilmiş olan inşaatı tamamen durdurmuş, sütunlu kütüğü hâlâ dimdik durmaktadır. Yanında, Mohammed V'ın mermer mozolesi vakur bir sakinlikle hüküm sürer, bakır kaplı çatısı yıllar içinde yumuşak bir yeşile dönüşmüştür ve ışığın her saatinde farklı bir görünüm kazanır.

Karşı kıyıda, Sale'nin medynası paralel ve kendine özgü bir şekilde uzanır — bir zamanlar korsan cumhuriyeti olan, bugün ise bisikletlerin turist otobüslerini geride bıraktığı ve size nane çayı ikram edilmesi ile halı satılmasının aynı olasılıkla karşılabileceği çalışan bir mahalle olarak kendi başına bir şehir. Sale'nin eski Yahudi mahallesi olan Mellah, dar sokaklar düzenini ve kimyon ile gül suyu kokan sokaklara açılan eski sinagog kapılarını korumaktadır.

Şella ve Roma Kıyısı

Yukarı yönde, Chellah harabeleri, Roma döneminden Salcolonia ile ortaçağ Sufi nekropolünün kesiştiği, duvarlarla çevrili bir alanı kaplar. Leylekler hurma ağaçlarının tepelerinde yuva kurar. Yaban geranyumları mozaik parçalarının arasında büyür. Bu alan, tesadüfi değil de yapısal bir sessizliğe sahiptir — Faslıların kendilerinin geldiği, bahçelerde yürüdüğü ve azizlerin oyulmuş isimlerini okuduğu bir yer.

Atlantik Kıyısı

Şehrin batısında, Bou Regreg kıyı yolu suyun kenarında uzanır ve buradaki ışıkta tuz kokusu var. Kıyı boyunca kuzeye doğru gidildiğinde, manzara kayalık burunlara ve Atlas Okyanusu'nun tereddüt etmeden kıyıya vurduğu uzun kumsallara dönüşür. Balıkçılar şafakta ağlarını çeker. Rüzgar okaliptüs ve tamarisk ağaçlarının arasından eser. Bu sahil şeridinde sıralanan küçük kıyı kasabaları — Skhirat da bunlar arasında — iç bölgelerden daha sakin bir ritme sahiptir; liman kenarındaki kafeler, şehirden sadece balık yemeye gelenlere günün ilk avını sunar.

Rabat ve Kazablanka arasındaki kıyı bu ikilemi çok iyi barındırıyor: Başkentin erişiminde olmasına rağmen, okyanus tarafından şekillendirilmiş, ziyaretçiler için tasarlanmış değil de hak edilmiş bir ölçek ve ritim taşıyor.