Girit

Girit katmanlar halinde uzanır. Dağ sıraları aniden derin vadilere dökülür, kıyı uçurumları mağara sistemleriyle buluşur ve yayla platoları teraslanmış zeytinliklere yerini bırakır. Yürüyüşçüler için bu, arazinin tek bir günlük rotada önemli ölçüde değişebileceği anlamına gelir.

Kanyonlar

Ada derin vadilerle çizilmiştir. En ünlüsü, uzun bölümler boyunca doğrudan güneş ışığını engelleyecek kadar sıkı kapanan kireçtaşı duvarlarından geçer. Serin aylarda su yerde akar, cilalı taşlar ve küçük havuzlar bırakır. Bir zamanlar burada yaygın olan dağ keçileri için arazi hâlâ uygundur. Daha küçük vadiler, gölgeli kıvrımlar ve kaya bloğu alanları arasında daha sakin geçişler sunar.

Kıyılar ve Lagünler

Girit'in kuzey kıyısı çakıllı kıyılar ve rüzgârın dövdüğü burunlara doğru eğilim gösterir. Güney kıyısında sığ, ılık suların denizle buluştuğu korunaklı koylar ve belirli ışıklarda neredeyse pembeye çalan açık renk kum şeritleri bulunur. Gelgit ve mevsim, küçük adalara doğru yürüyüşün ne kadar uzak olabileceğini etkiler. Bu bölgedeki tekne rotalarından kıyı uçurumlarına oyulmuş deniz mağaraları görülebilir; karanlık ağızları su seviyesinin üzerinde açılır.

Dağlar ve Yüksek Platolar

Ada'nın iç kesimleri çıplak kireçtaşı doruklara yükselir; gri taşları ve seyrek çalılıkları aşağıdaki vadillerin yeşiliyle kontrast oluşturur. Batıda, uzun ve yüksek bir bariyer oluşturan bir dağ sırası uzanır. Mağara sistemleri hem kıyı uçurumlarını hem de dağ kitlelerini oyuyor. Bunlardan biri, arazinin platoya düzleştiği ve sonra keskin bir şekilde kıyıya doğru indiği koruma alanı içinde yer alır.

Bitki Örtüsü ve Işık

Ada'nın bitki örtüsü rakım ve maruziyete keskin tepki verir. Bazı doğu noktalarındaki kıyı palmiyeleri bu enlem için alışılmadık yoğunlukta alçak korular oluşturur. Daha alçak yamaçlar kekik ve adaçayı kokulu çalılıkları taşır. Daha yukarıda, zemin kayalık çayırlara ve çıplak doruklara açılır; ışık hızla hareket eder ve rüzgâr uyarı vermeden esebilir.